له سهاره تر سهاره

له سهاره تر سهاره

سهار وختي چې د چرګ بانګ یا د جومات د ملا د بانګ په غږ چې له خوبه راپورته شو، د لمانځه او تلاوت نه وروسته چې چایو ته کښینې نو د جنازې اعلان به واورې، ددې به لا نه وې وزګار چې چیرته لرې به د ډزو غږونه واورې. او دا چې کلي نه د ښار پر لور روان شې په لاره کې به سل نورې ناکردې وګورې، لکه: پر سرکونو رش، ځای پر ځای د امنیتي کسانو لخوا غیر مسلکي تالاشي، د سرکونو، کوڅو او واټونو چټلتیا، ډیرې بې انصافي او کله نا کله خو یو نیم موټر هم سره جنګولی وي.

او چې ښار ته ورسږې نو هلته بله کیسه پیل شي، د ترافیکي پولیسو بې انصافي، چې ښایسته موټرو ته هیڅ نه وایي او غریب یې راګیر کړی وي، د هټې والو بې انصافي، چې پلي تلونکو لار یې هم پر خپلو توکو بنده کړې وي، د کسابانو بې انصافي، چې غوښه په سپین میدان یې زوړنده کړې وي او شاو خوا ترې چټلتیا موجوده وي، همدا شان د چرګوړو پلورونکو بې انصافي، چې د سرک پر سر به یې پنجره لګولې وي او پلوري به یې او چټلتیا به یې جوړه کړې وي او بې اندازې بوي یې جوړ کړی وي، بل لور ته بیا د لاسي کراچیو والا ډیر په بې رحمانه توګه نیم سرک نیولې وي ته به وایې چې دا د دوي پلرنې جایداد دی.

مړه د چا چا او څه څه به یاده وو، په همدې سوچو کې به یې چې غرمه شي درباندې. چې د یو څه د خوړو نیت وکړې نو داسې چیریکي هوټلونه به هم وګورې چې د سرک په سر یې خپل هوټل ګرځنده هوټل جوړ کړی وي، ته به د زړه سوي له مخې یو څه ترې وخورې او د همدې خوړو سره درباندې د روغتون دروازې وټکوي، دلته نو بیا یوه بله پاچاهي ده او هر ډاکټر، نرس او د روغتون هر کارکونکی درباندې بیل بیل راج چلوي، یو ډاکټر به دې په بل ډاکټر او یو بخش به دې په بل بخش سپاري، سر به مو څه خوږوم چې له ډاکټره وزګار شې، او درملتون ولاړ شې نو یوه بله ډارمه پیل شي، په یوه نوم څو قسمه درمل درته راواخلي او کله کله خو یې نیټه هم پوره شوې وي او که ما غونته کوم یو وربرابر شي نو بیا یې پرې تیره وي.

خو چې له دې هم وزګار شې نو په رکشه کې چې کښینې نو اول خو به دې د پښتو فلمونو په اداکارانو سترګې ولګي او بیا نو د رکشې غږ الله دې مل شه نو، مړه بیا هم په لاره کې به سل نورې ناکردۍ او بې انصافۍ ووینئ. د ښار په دیوالو به بیلا بیل انځورونه وګورې، د بیلا بیلو هټۍ ګانو لوحې به وګورې چې پر بیلا بیلو ژبو لیکل شوي وي او د بیلا بیلو ښونځیو او پوهتونو اعلانونه به وګورې او داسې نور، د ښونځیو او پوهنتونو هم همدا حال وي هلته هم یو بل قانون روان وي، یو ښونځی له بل سره توپیر لري که ته خپل څوک له یو ښونځې راوباسې او په بل کې غواړې شامل کړې نو باید د لسم څخه په اول کې کښیني او درس او میتود خو یې پوښتنه مه کوه، پوهنتون ته چې بیا لاړ شې، نو وبه ګورې چې هر محصل ماسټر دی او درس ته هیڅ اړتیا نه لري او په هر څه د استاد نه ډیر پوهیږي او ټوله ورځ به یې موبایل په لاس کې نیولې وی او فیس بوک او نورو معاملو کې به یې ځان مصروف کړی وي او خپل وخت به ضایع کوي.

له دې چې بیکاره شې او ستړتیا د لرې کولو لپاره چې په یو بڼ کې کښینې نو وبه ګورې چې ډیرې زده کونکي له ښونځيو راپټ شوي او په خپلو کې قطیع کوي او یا هم چرس څکوي، نو ډیرې چرسیان او قطعبازان به وګورې. دلته به دې هم زړه تنګ شي، نو د مازیګر د چایو د څښلو لپاره به لاړ به شې د ښار کوم هوټل یا هم شیریخ پلورنځي ته، هلته نو بیا یوه وړه سنما جوړه شوې او رنګا رنګ فلمونه پکې غږيږي.

لنډه دا چې د مازیګر لمانځه ته چې لاړ شې نو یوه شنه ډله به د سوالګرو درته په مخ کې ولاړ وي او په بیلا بیلو طریقو به درڅخه سوال کوي او په جومات کې به هم بل بل رنګه خلک هم وګورې، د دوي د لمونځ کولو طریقې او داسې نور. د جومات نه به لا نه وې راوتې چې د یو ماشوم د ورکیدا اعلان به هم واورې (یو ماشوم چې خړ کالي یې په غاړه، شنې پلاستیکي چپړې یې پر خپو او یو دستمال یې هم د کلپې په ستن په چپ اړخ نخلولې که د چا وي نو جومات ته دې راشي) دا نو هغه ماشوم دی چې له خپلو مور او پلار چې له کلي راغلي وو ورک شوې، دا نو بیا بیل خوند کوي چې د ښار د نندارې په نیت له کلي راشې او په ښار کې ورک شې.

خه زه مړه دا پکې راځي. په دې دوران کې به درته ډیرې زنګونه هم راځي، نو دا زنګ یې ډیر خوند کوي چې یو ملګری درته زنګ ووهې چې چیرته یې او ته ورته ووایې چې مخابراتو په څلور لارې کې یم، هملته اوسه زه درځم چې فلانې کره زو او ګپ لګه وو – سمه ده، فلاني کره لاړې هلته به هم د ستړي ژوند ستړې خبرې واورې او په اخر کې به درباندې ناوخته هم شي نو په بیړه بیړه به کور ته ځان رسوې چې په لار کې له یو بل چا سره مخ شې او هغه به درته د هغه بل دمره غیبت وکړي چې ځان به درته ډیر ښه ښکاره شي.

خو خیر د موټرو تم ځای ته راغلې نو ګورې چې د موټر په ډاله کې صرف د یو کس ځای پاتې دی او بس ټول موټر به همدې ته ولاړ وي او هیڅوک به په کې نه کښینې، بس ته به زړه وکړې او کښینې به او خلک به درپسې یوه بوجۍ خبرې وتړي.

ماخوستن چې خبرونه اورې نو ټولو ورځ به اته شله بمونه اولوتي وي، ډیر خلک به په کې شهیدان شوي وي، یو درجن خو به ځانمرګي بریدونه هم شوي وي او بې ګناه خلک په د مرګ کندې ته پریوتي وي، په دې که به خواشینی شې نو یو کتاب به راواخلې نو په دوو دقیقو کې به دې سر په درد شي او په یو او په بل شي به ځان مشغول کړې، شپه به شي او د ماخوستن د لمانځه څخه وروسته به ویده شې چې په نیمه شپه به بیا یو درځ واورې له خوبه به دې راویخ کړي او سهار بیا یو بل غم راټوکیدلی وي.

نو د سهار نه تر سهاره پورې ټول په ستونځه کې یو او دا ټول مو په خپله پر ځان کړي. راځئ چې لګ احساس پیدا کړو او هیوادنۍ مینه او جزبه په ځان کې بیداره کړو او د یو خاص غزم سره د خپل هیواد او ولس خدمت ته ملا وتړو او پر خپلو مټو خپلو هیواد اباد کړو.

په مینه

عبدالولي مصطفی

جلال اباد

لړم ۱۱، ۱۳۹۳ – نومبر ۰۲، ۲۰۱۴

د مزدور یوه ورځ

د مزدور یوه ورځ

د نږدې جومات نه د سحر د لمانځه اذان راغلو او د تیر په څیر احمد خپله ورځ په لمانځه سره پیل کړه او د یوې مړۍ ډوډۍ لپاره له کوره ووت، او د مزدورانو په څلورلارې کې د نورو مزدورانو سره کښیناست ترڅو یو څوک راشي او له ځانه سره یې د کار لپاره بوځي. وخت په تیریدو دی د سحر ۸ بجې شوې او د هیچ چا درک ونلګیدو او هیڅ څوک رانغلو چې دی له ځان سره د کار لپاره بوځي. او د احمد خفګان په زیاتېدو شو، او په سوچونو او فکرونو کې ډوب شو، چې نن مې بیا د نورو ورځو په څیر ورځ خرابه شوه، ځکه چې د احمد کورنۍ د څو ورځو راهسې په نهره وو او احمد په دې فکر کې شو چې د څو ورځو راهیسې مې کورنۍ څه نه دي خوړلي. په همدې فکرونو او سوچونو کې ډوب وو چې پر سرک تیز راتلونکي موټر، چې د احمد سرک ته په یو دم راتلو سره وینشو کړای موټر قابو کړي، او په خپل موټر یې وواهه او ابدي یې په بایسیکلي څوکۍ کې کښیناوو.

#کیسګۍ       

عبدالولي مصطفی

جلال اباد

لړم ۱۲، ۱۳۹۳ – نومبر ۰۳، ۱۳۹۳

9 Truths Exposing a Myth about Body Language

Tyler Olsen/Shutterstock

(From Internet)

I hear it all the time: If you cross your arms, you are blocking others out and sending a negative message. I'm sure you have also heard this. But is it accurate?

Let me inform you now that it is not. It is a simplistic misconception, similar to other myths, such as the idea you look away, you are lying. Let’s examine this often maligned, little understood, yet very useful behaviour a little closer and see if we can add a little clarity:

The Self Hug. You have probably noticed that you cross your arms more frequently in public than in private. In a way, it is like a self-hug—and it's comforting for that moment. We do it while listening to a speaker or while waiting for a presentation to begin. We are, of course, not trying to keep anyone away; we are just contributing to our own comfort. For the most part, that's why we do it. Ask someone in an audience with their arms crossed if they are comfortable and invariably they say yes, because they truly are.

Self Hug

Stress Relief.  When we're stressed, we receive comfort by crossing our arms across the torso so we can then reach across and massage our arms with our opposite hands. This behaviour, which helps to calm and soothe us, serves the same purpose as wringing our hands—only more so. Again, this is not a blocking behaviour, but it does communicate to an observer that there is some sort of anxiety, which explains why teachers see this on exam days.

Nixon Kennedy Debate

Masking Insecurities. Women who may feel insecure, or seek to cover themselves from ogling male eyes, will cross their arms so as to not feel exposed. Men may also do this when they feel insecure around another male. In their famous 1960 presidential debate, Richard Nixon crossed his arms when talking to John F. Kennedy off the air, because, as his biographer noted, Nixon always felt insecure around “Ivy league types,” even though he was Vice President at the time and had international stature.

Anxiety and Fear. Speaking of insecurity, when we're scared or experiencing high anxiety, arm crossing helps us to deal with anxiousness or psychological distress. We can differentiate by noting that arm crossing is joined by frequent neck touching or covering of the neck dimple. Neck touching, you may recall from other articles, is indicative of tension, anxiety, insecurity, or emotional distress—a person starts out with arms crossed then frees one hand to touch the neck, later returning it to the torso.

Mirroing

Mirroring. What do we make of two men who both have their arms crossed, each leaning against a wall with one shoulder and with their legs likewise crossed? Is there a conflict between the two? The answer is no. The fact that they are mirroring each other, with their legs crossed, says everything is OKbetween them. We only cross our legs—placing ourselves off balance—when we feel comfortable enough around another person. So why are their arms crossed? Simply because they are comfortable and focused on a topic.

Self Restraint

Self Restraint or Frustration. No question about it, we use our crossed arms when we are upset, but this is mostly as a form of self-restraint and, again, to comfort ourselves. Children do it all the time. When asked to do something they don’t want to do, they cross their arms, sometimes making fists, squeezing their torso tightly, almost like a straight jacket. In many ways, it serves to communicate, quite vividly, how they feel, without saying a word. I have seen grown men at the airport act similarly—their arms tightly crossed with fisted hands, their faces angry, restraining themselves because they were bumped from a flight. But once again, this is not a blocking behaviour; it's self-restraining behaviour.

Power Pose

The Power Pose. Men in particular will use the crossed arms pose to make themselves look bigger, but I have also seen female police officers do it. Bouncers at clubs do this all the time, as do other men who feel they need to intimidate others. In any case, as with many primate behaviours that make us look larger, this does communicate that there are issues here and I am big enough to handle them. Superman is often depicted in this pose, and it is interesting to note that the new statue of Martin Luther King, Jr. in Washington, DC, employs it as well. In school yards this is what teachers unfortunately call "the bully pose.”

The Insulating Arm Cross. Every once in a while, you will run into someone that is just obnoxious—and you do want to create distance, if only to insulate yourself. Next to walking away, the crossed arms can help create a psychological and physical barrier. Keep in mind that while it may help you deal with this person, most of the very people you need to “get” this behaviour don’t, so don’t count on it to keep the unwelcome from you.

It's Cold. Sometimes the simplest explanation will do: Let's face it, sometimes we do it just because it's cold...

So, does crossing the arms then give a bad impression? It depends. Studies show that people do feel somewhat more distant when they cross their arms, but this is more likely if they are strangers. If one is with friends or colleagues, it doesn't register as a blocking behaviour; in fact, many people report it as showing interest and being seriously engaged on a topic. This may explain why we see this behaviour so often among those who regularly work together but have serious business to discuss. You certainly see it at the White House, as well as in hospitals among medical doctors consulting in the hallway. I think it really does matter then whether the individuals are known to each other or not. I'll grant that there are other behaviours that are more welcoming than crossing one's arms, but we also have to acknowledge that is it not always a blocking behaviour.

When we study non-verbal behaviour we have to consider context, theenvironment, and all the behaviours we see, not just one. That means reading all of the body, from head to toe.

Unfortunately, myths about non-verbal abound and arm crossing is one that is too often erroneously seen by the undiscerning as a blocking behaviour when in fact there may be a variety of very different reasons for it.

So next time you see it, don’t be surprised if the person isn't just comfortably passing the time of day, pensive, or just looking out for us.

Rev. Martin Luther King

Joe Navarro, M.A. is 25-year veteran of the FBI and the author of What Every Body is Saying, as well as Louder Than Words. For additional information and a free bibliography, please contact him throughwww.psychologytoday.com/blog/spycatcher orwww.jnforensics.com. Joe can be found on twitter: @navarrotells or on Facebook. His latest book, Dangerous Personalities, (Rodale) is available on Amazon.